Kendimi Unuttuğum Yer

Yayınlandı: 03 Ocak 2014 / ARDA İŞ: Yazılarım

Doğrusunu söylemek gerekirse seni hiç sevmedim, ve doğrusunu söylemek gerekirse sen ve ben hiç yürütemedik, hiç olmadık, hiç burada değildik… Birlikteydik belki ama gerçek şu ki ben ve sen gerçek anlamda hiç birlikte olamadık. Bunları bilmem gerekirdi değil mi ? Her şeyi baştan bilmem gerekirdi… Sonuçta Tanrı bizi bunun için yarattı. Birbirimizi sevmek için… Bu bir yalan, öyle bir kader yok tatlım, tüm bunlar bir avuç akıllının pazarlama teknikleri… Gerçek şu ki , gerçeğin kendisi hiç hoş değil, bilmek isteyeceğin türden değil; ben sana bunları söylerken kaç kişinin öldüğünü, kaç kişinin doğduğunu, kaç kişinin acıdan kıvrandığını hesaplayamam… Ama bildiğim bir gerçek var ise, o da hiçbirimizin bu pislik içinde kalmak istemediğidir.Sende  bende bu konuda çok farklı değiliz. Eğer bir şansımız olsaydı, ikimizde buradan kaçardık, hiç birbirimizi tanımazdık hatta belki tanımak bile istemezdik. Gerçek şu ki, sana defalarca yalan söyledim; ama  sen bunu anlamadın, bu beni hala yalancı yapar mı peki ? Sana bunu daha önce de sormuştum, o zaman da bunu ciddiye almamıştın. Şimdi tekrar sorsam bile bu hiç bir şeyi değiştirmez biliyorum… Buradan kaçışını ayarlamak isterdim, seni ben göndermek isterdim çok uzağa, ama yapamam  ve bu konuda ne yazık ki dürüstüm. Gözlerine bakarken bir an için onu gördüğümü sandım, ama gördüklerim hayalden ibaretti, seni onunla kıyaslamamam gerek belki, ama elimde değil. Nereye bakarsam bakayım onu görüyorum, bazı şeyler insanın içine işler ya işte bu da bir gerçek soğuk olanından. Bu ülkeyi sevmemem için milyonlarca sebep çıkarabilecekken, sadece onun varlığı burayı sevmeme neden oluyor işte… Bana kompleksli aşağılık bir herif olduğumu söylemiştin, sana katılıyorum, hiçbirimiz mükemmel değiliz… Gerçi ben de senin beş para etmez bir sürtük olduğunu düşünmüştüm…. O zaman bu birbirimizden nefret ettiğimizi gösterir ? Belki evet, belki de sadece herkes gibi insan olduğumuzun göstergesidir. İnançlarını yerle bir etmek istemem ama din konusunda ne düşündüğün de zerre kadar umurumda değil, beni dinsel bir kişilik olarak algılama lütfen, hayır hayır ben öyle spritüel bir tip değilim, benimki daha çok özel hayatıma burnunu sokma cinsinden… Herkesin kendini özel sandığı bir dünyada inan bana özel olmak isteyeceğim son şey olur… Kendini özel sanıyordun değil mi ? Maalesef, çok özel değilsin, aslına bakarsan tabi ki şu anatomik muhabbetlere geri dönersek herkes çok özeldir, milyonlarca hücre, beynimizin işleyişi falan ama burada nörolojiden bahsetmek istemiyorum, konu uzar… Her neyse, her şey olduğu yere geri dönecektir, olması gerektiği yere, ben buna inanırım. Kimi buna Tanrı der, kimi evren, kimi enerji, sen ismini ne koyarsan koy ama toz ve topraktan ibaret önemsiz bir varlıksın bu dünyada. Bazen düşünüyorum, kaba olmak istemem yanlış anlama, fiziksel kusurları olan insanların diğerlerinden daha özgür olduğunu…Çünkü onlar, bilmiyorum sanki dokunulmaz gibidirler, “normal” insanlar gibi kaygıları yoktur, senin sabahları fön çektirmek için kuaföre uğraman, ya da benim vücudumu dağıttığımı fark etmeden kendimi spor salonuna kapatmam. Ayağına hangi ayakkabıyı giyeceğini düşünürken, birileri çoktan yolu almıştır inan… Tabi ki bunların hepsini görmezden gelebilirsin, sen özgür bir insansın, ne istiyorsan onu düşünür onu yaparsın… Bu kadar saf değilsin değil mi ? Yani özgür olmadığını zaten biliyorsun ? Hayır deme lütfen kalbimi kırıyorsun ama, o zaman başka soğuk bir gerçek daha sana , özgürlüğünün de bazı sınırları var maalesef. Tabi kafanda yarattığın hapishaneden hiç bahsetmiyorum, orada zaten sürgündesin, ama daha da kötüsü var… Hani dışarıda ki özgürlüğün var ya; o da yalan… Şşşşş bağırma hemen, herkes duymasın, bu aramızda sır olarak kalmalı. Her şeyi söylemeyiz öyle kafamıza göre, komik olma küfür etmenin bir anlamı yok… Korkuyor musun yoksa ? Korkma, sonuçta sen de tarihin kaybolmuş sayfalarından sadece biri olacaksın, bu kadar dert etmene değmez. Hadi ama toparla kendini, dedim ya o kadar da önemli değil… Seni tanımasam bencil olduğunu söylerdim ama 1000 $ değerinde ki çantana nasıl gözün gibi baktığını, arabandaki bir çiziğe bile dayanamadığını, telefonun üzerine bir şey olmasın diye telefonun kadar para ödediğin kılıfı biliyorum, yok yok sen bencil olamazsın, olsan olsan ancak kinik olursun, küfür mü ediyorum hayır hayatım küfür etmek bana yakışmaz, kinik bir küfür değildir, kinik her şeyin fiyatını bilen ama hiç bir şeyin değerini bilmeyen insanlara denir. Sana hakaret etmiyorum, sadece değerlerimizin ne kadar çabuk değiştiğinden bahsediyordum… Değerler tabi, insani değerlerimiz, ahlaki değerlerimiz… Her şeyi vitrindeki ürünlerle karıştırmamak lazım. Bir çoğumuz mutluluğu satın aldığımızı düşündüğümüz için belki garip geldi sana bunlar, takma kafana ama, daha fazlasını isteyene kadar satın almaya devam edebilirsin mutluluğu. Ben mi ? Ben sadece umutsuz vakayım, hani şu devamlı mutsuz olanlardan, beni düşünme o yüzden sen… Beni hiç düşünme hatta, ben yokmuşum gibi farz edebilirsin, sonuçta varlığım bir anlam katmaz sana, hatta bulandırır suları, düşüncelerini çarpıtır. Hepimiz gitmek zorundayız evet, bende gideceğim birazdan ama dediklerimi hemen unut hatırlama sakın, ben sadece uğramıştım öylesine, nereye mi gidiyorum ? Kendimi nerede unuttuysam oraya…

Yorumlar kapalı.